Chariko Bilap - Bhushita Vasistha

न शक्छौ यो आँशू टपटप टिपी चप्प पिउन
न शक्छौ मासूले दिनभर अघायेर जिउन।
न शक्छौ यो भुत्ला लिइकन कुनै वस्त्र सिउन
हर्यौ व्यर्थे मेरो मनुज । तिमिले जीवन किन ?

खसेको दाना वा फल-फुल तथा मञ्जु-मुजुरा
जुट्यो जो, सो खाई खुशिसित गरी नित्य गुजरा।
तपस्वी जस्तो भै प्रकृति-पथको मङ्गल गरी
रहेको यो निर्धा मकन किन मार्यौ हरि हरि !!

न चाँडो जाने भो सहजसित यो प्राण-पवन
न शक्छू यो बाधा सहन अथवा शान्त रहन।
न थामिन्छन् आँशू न त छ अरु क्यै जीवनगति कठै !
कस्तो पापी कति कुपित यो क्रूर नियति ॥

दया हो पृथ्वीको अति चहकिलो पारसमणि
दया नै हो कालो भव-जलधिको मुख्य तरणी।
दया त्यस्तो त्यागी मनुज ! किन हिंसातिर झुक्यौ ?
म मर्ने हूँ, मर्छु तर तिमि नराम्रोसित चुक्यौ ॥

Na shakchhau yo aanshu tapatap tipi chappa piuna
Na shakchhau masule dinabhar aghayera jiuna.
Na shakchhau yo bhutla liikana kunai vastra siuna
Haryau byarthe mero manuj. Timile jeevan kina ?

Khaseko dana wa phala-phul tatha manju-mujura
Jutyo jo, so khai khushisit gari nitya gujara.
Tapasvi jasto bhai prakriti-pathko mangal gari
Raheko yo nirdha makana kina maryau hari hari !!

Na chando jane bho sahajasit yo prana-pawana
Na shakchhu yo badha sahana athawa shanta rahana.
Na thaminchhan aanshu na ta chha aru kyai jivanagati kathai !
Kasto papi kati kupit yo krur niyati ॥

Daya ho prithviko ati chahakilo parasamani
Daya nai ho kalo bhawa-jaladhiko mukhya tarani.
Daya tyasto tyagi manuj ! Kina hinsatir jhukyau ?
Ma marne hu, marchhu tara timi naramrosit chukyau ॥