म मरेपछि मेरा टुहुरा सपनाहरू
सायद कुनै आँखामा बास माग्न आउनेछ
बेघर भएर मेरा सारा विपनाहरु
कतै कहिँ जीवनको आभास माग्न आउनेछ
सधैँ हिँडेको बाटोबाट म माटो भएर जाँदा
हिजो खेलेको धर्तीबाटै मेरो अर्थी बोकेर लाँदा
तरुनी कुनै विधवा झैँ साह्रै अधुरो भएर
सायद मेरो प्रीतिको जुन ताराले
कतै कुनै हृदयको आकाश माग्न आउनेछ
एक थुङ्गा फूल मालाबाट गाँस्दा गाँस्दै चुँडे जस्तो
माया मोहको धागोबाट जब म चुँडेर जानेछु
आँधी बतास बीच सधैँ जोगाएर राखेको
हातभरिका कसमहरु सबै पुरेर जानेछु
रङ्गभूमिमा घामछायाँको भूमिका मेरो
सकेपछि रोकिएको साजसितै फेरि पर्दा खसेपछि
मैले छोडेका बेसाहारा सबै सत्यहरू
सायद कुनै ढोकामा विश्वास माग्न आउनेछ
Ma marepachhi mera tuhura sapanaharu
Sayad kunai aankhama bas magna aaunechha
Beghar bhaera mera sara wipanaharu
Katai kahi jeevanko aabhas magna aaunechha
Sadhai hindeko batobata ma mato bhaera janda
Hijo kheleko dhartibatai mero arthi bokera landa
Taruni kunai widhawa jhai sahrai adhuro bhaera
Sayad mero pritiko juna tarale
Katai kunai hridayako aakash magna aaunechha
Eka thunga phool malabata gansda gansdai chunde jasto
Maya mohako dhagobata jab ma chundera janechhu
Aandhi batas bich sadhai jogaera rakheko
Hatabharika kasamharu sabai purera janechhu
Rangabhumima ghamachhayako bhumika mero
Sakepachhi rokieko sajasitai pheri parda khasepachhi
Maile chhodeka besahara sabai satyaharu
Sayad kunai dhokama wishwas magna aaunechha