Sabaile Bhanthe - Meena Niraula

सबैले भन्थे लयालु फूल भई आँखामा फुल्छु
कर्मैले हजुर आँसुमा म फुलेँ
म आफैँ भन्थेँ जिन्दगी आफ्नै हातले लेख्छु
कुन मनले हजुर गीतमा म भुलेँ

सुन्दछु मेरो यही धर्तीभित्र आफ्नै छ रगत
पाउँदिन तर कोही पनि आफ्नो बेग्लै छ जगत
देख्‍नेले भन्थे उडेर एक दिन आकाश छुन्छु
कुन दिनले हजुर उड्न नै म भुलेँ

न घर मेरो न वन मेरो यै मनले म एक्लो
मुहार मेरो सबैको जस्तो आँसुले म बेग्लो
लहरले भन्थ्यो बगेर एक दिन सागर पुग्छु
कुन दिनले हजुर खोलामै म सुकेँ

Sabaile Bhanthe Layalu Phool Bhai Aankhama Phulchhu
Karmaile Hajur Aansuma Ma Phule
Ma Aaphai Bhanthe Jindagi Aaphnai Hatle Lekhchhu
Kun Manle Hajur Geetma Ma Bhule

Sundachhu Mero Yahi Dhartibhitra Aaphnai Chha Ragat
Paundin Tar Kohi Pani Aaphno Beglai Chha Jagat
Dekhnele Bhanthe Uder Ek Din Aakash Chhunchhu
Kun Dinle Hajur Udna Nai Ma Bhule

Na Ghar Mero Na Wan Mero Yai Manle Ma Eklo
Muhar Mero Sabaiko Jasto Aansule Ma Beglo
Laharle Bhanthyo Bager Ek Din Sagar Pugchhu
Kun Dinle Hajur Kholamai Ma Suke