विधुवाले सिँदुरको रहर आँखामा टाँसेर
पर्खिन्छे सधैँ मृत्युलाई आफन्त ठानेर
बिपनाले चुरा फुटाउँछ ढुंगामा राखेर
सपना आउँछ रङ्गिन चुरा नारीमा लाएर
विधुवाले सिन्दुरको रहर...
बाँचेकी हुन्छे सागरमा परी खडेरी बोकेर
लुकाई राख्छे खहरे भेल परेलाले छोपेर
फर्किन आउने बाटो हेरेर सधैँ पर्खिन्छु भन्छे
निभिसकेको रित्तो विश्वास मनैमा बाँधेर
विधुवाले सिन्दुरको रहर...
मसान घाटमा मरेको लासको चिहान खनेर
ऊ सधैँ भन्छे मुटुको आँगन टेक्न आऊ भनेर
मध्यरात आउँछ सिउँदोको रेखा खाली देखेर
बिहानी रङ्ग सिँदुर हैन ब्युझिन्छे झस्केर
Bidhuwale Sindurko Rahar Aankhama Tanser
Parkhinchhe Sadhai Mrityulai Aaphanta Thaner
Bipanale Chura Phutaunchha Dhungama Rakher
Sapana Aaunchha Rangin Chura Narima Laer
Widhuwale Sindurko Rahara...
Bancheki Hunchhe Sagarma Pari Khaderi Boker
Lukai Rakhchhe Khahare Bhel Parelale Chhoper
Pharkin Aaune Bato Herer Sadhai Parkhinchhu Bhanchhe
Nibhisakeko Ritto Bishwas Manaima Bandher
Bidhuwale Sindurko Rahara...
Masan Ghatma Mareko Lasko Chihan Khaner
Oo Sadhai Bhanchhe Mutuko Aangan Tekna Aaoo Bhaner
Madhyarat Aaunchha Siundoko Rekha Khali Dekher
Bihani Ranga Sindur Haina Byujhinchhe Jhasker